Daewoo Nexia – dane techniczne, historia modelu, opinie

Daewoo Nexia to kompaktowy samochód segmentu C, znany z prostych silników, przestronnego wnętrza i niskich kosztów zakupu. Model bazował na konstrukcji Opla Kadetta E, a w Polsce montowano go w Lublinie w latach 1995–1998. Sprawdź historię auta, dane techniczne, wersje nadwozia oraz opinie użytkowników.

Jak powstała Daewoo Nexia?

Daewoo Nexia zadebiutowała w kwietniu 1994 roku podczas salonu samochodowego w Pekinie. Był to jeden z pierwszych modeli opracowanych przez południowokoreański koncern Daewoo po zakończeniu współpracy z General Motors w 1992 roku. Samochód nie otrzymał jednak całkowicie nowej płyty podłogowej.

Konstrukcja stanowiła głęboką modernizację Opla Kadetta E, wcześniej rozwijanego także jako Daewoo LeMans. Koreańczycy przeprojektowali przede wszystkim pas przedni, reflektory, zderzaki, lusterka i tylne lampy. Zaokrąglone kształty odróżniały auto od kanciastego poprzednika, choć rozwiązania mechaniczne pozostały bardzo blisko pierwowzoru.

Europejska sprzedaż rozpoczęła się w 1995 roku. W Polsce pierwsze samochody pojawiły się w maju, a 23 listopada tego samego roku uruchomiono montaż w zakładach Daewoo Motor Polska w Lublinie.

W lubelskiej fabryce do kwietnia 1998 roku zmontowano 40 880 egzemplarzy, a do polskich klientów w latach 1995–1998 trafiły 43 802 samochody.

Gdzie jeszcze sprzedawano ten model?

Na części rynków Daewoo Nexia występowała pod innymi nazwami. W Korei Południowej, Indiach, Australii i Rumunii oferowano ją jako Daewoo Cielo, natomiast w Chile i Peru pojawiała się jako Daewoo Heaven. Od 1996 roku produkcję prowadzono także w rumuńskiej Krajowej.

Duże znaczenie dla dalszych losów samochodu miała firma UzDaewoo. W zakładach w Asace w Uzbekistanie od połowy 1996 roku powstawał czterodrzwiowy sedan, eksportowany między innymi na Ukrainę, do Rosji, Mołdawii, Kazachstanu i Armenii.

Jakie nadwozie i wymiary ma Nexia?

Daewoo Nexia występowała jako trzy- i pięciodrzwiowy hatchback oraz czterodrzwiowy sedan. Każda wersja mieściła pięć osób. Hatchback zapewniał bagażnik o pojemności 390 litrów, zwiększanej po złożeniu siedzeń do 720 litrów. Sedan oferował 530 litrów przestrzeni za tylną kanapą.

Samonośne nadwozie wykonano ze stalowej blachy, częściowo ocynkowanej. Elementy łączono punktowo metodą zgrzewania elektrycznego. Wiek konstrukcji sprawia jednak, że przed zakupem trzeba dokładnie sprawdzić progi, krawędzie błotników, podłogę i miejsca mocowania zawieszenia.

Fabryczne rozmiary opon obejmowały 175/70 R13 oraz 185/60 R14. Przy wyborze zamienników trzeba uwzględnić szerokość felgi, stan zawieszenia i zgodność z dokumentacją konkretnego egzemplarza.

Jakie silniki stosowano w Daewoo Nexia?

W europejskich samochodach montowano benzynowy silnik o pojemności 1498 cm³. Jednostka pracowała poprzecznie z przodu i napędzała koła przednie. Otrzymała wielopunktowy wtrysk paliwa sterowany elektronicznie, elektroniczny zapłon oraz trójfunkcyjny reaktor katalityczny.

Podstawowy silnik 1.5 SOHC ma jeden wałek rozrządu w głowicy i osiem zaworów. Rozwija 75 KM przy 5400 obr./min oraz 123 Nm przy 3200 obr./min. Do 100 km/h przyspiesza w 12,5 sekundy, a prędkość maksymalna wynosi 163 km/h.

Odmiana 1.5 DOHC korzysta z dwóch wałków rozrządu i szesnastu zaworów. W danych technicznych spotyka się moc 90 KM, choć w opisach rynkowych pojawia się także wartość 85 KM. Wariant 90-konny osiąga 137 Nm przy 3400 obr./min, rozpędza samochód do 100 km/h w 12,2 sekundy i pozwala osiągnąć 170 km/h.

Silniki uchodziły za trwałe i nieskomplikowane. Wiele egzemplarzy współpracowało z instalacją LPG, lecz dziś stan układu paliwowego, przewodów i osprzętu ma większe znaczenie niż sama wersja silnikowa. Warto sprawdzić wycieki oleju, pracę na zimno, temperaturę silnika i historię wymiany paska rozrządu.

Jak działa układ napędowy i zawieszenie?

Standardem była pięciobiegowa manualna skrzynia przekładniowa umieszczona za poprzecznie ustawionym silnikiem. Sprzęgło miało suchą, jednotarczową konstrukcję i mogło być sterowane mechanicznie albo hydraulicznie. Tarcza, oprawa oraz łożysko wyciskowe były wymienialne bez wyjmowania całej przekładni.

Na wybranych rynkach oferowano automaty trzy- lub czterobiegowe. Polskie wersje Nexii zasadniczo nie otrzymywały automatycznej skrzyni. Układ kierowniczy wykorzystywał przekładnię zębatkową, a hydrauliczne wspomaganie montowano w wyższych odmianach wyposażenia.

Zawieszenie przednie

Niezależne zawieszenie MacPherson składa się z kolumn ze sprężynami śrubowymi i amortyzatorami teleskopowymi. Dolne wahacze trójkątne łączą się ze zwrotnicami, a stabilizator poprzeczny ogranicza przechyły nadwozia. W górnych mocowaniach znajdują się elastyczne łączniki oraz łożyska oporowe.

Zawieszenie tylne

Z tyłu zastosowano układ półniezależny z belką skrętną, wahaczami wleczonymi, sprężynami śrubowymi i dwoma amortyzatorami. Belka łączy się z nadwoziem za pomocą tulei metalowo-gumowych. To właśnie tylne elementy gumowe, amortyzatory i sprężyny często wymagają kontroli w wieloletnich samochodach.

Opinie użytkowników najczęściej dotyczyły trwałości zawieszenia. Samochód dobrze znosił proste naprawy, ale zużyte tuleje, łączniki i amortyzatory potrafiły powodować stuki oraz pogorszenie prowadzenia. Podczas jazdy próbnej nie powinny pojawiać się luzy ani wyraźne ściąganie auta.

Jakie wyposażenie i bezpieczeństwo oferowała Nexia?

Występowały wersje GL, GLE i GLX. W standardzie znajdowały się między innymi barwione szyby, elektroniczny zegar, blokada tylnych drzwi przed dziećmi, instalacja radiowa z czterema głośnikami oraz zdalne otwieranie klapy bagażnika i korka wlewu paliwa.

Lista dodatków obejmowała wspomaganie kierownicy, regulację kolumny w dwóch płaszczyznach, manualną klimatyzację, elektryczne szyby, centralny zamek, szyberdach, światła przeciwmgłowe, autoalarm i skórzaną tapicerkę. W niektórych autach montowano także poduszkę powietrzną kierowcy oraz ABS.

Bezpieczeństwo pozostawało słabą stroną modelu. Konstrukcja wywodziła się z lat 80., a wyposażenie ochronne często ograniczało się do minimum. Czy niska cena rekompensowała te braki? Dla wielu nabywców w latach 90. odpowiedź była twierdząca, lecz przy zakupie używanego auta stan nadwozia i obecność systemów bezpieczeństwa trzeba ocenić bez pobłażania.

Kiedy zakończono produkcję Nexii?

Produkcję w Polsce zakończono w kwietniu 1998 roku. Następca modelu, Daewoo Lanos, przejął miejsce Nexii w ofercie marki. Na rynku zachodnioeuropejskim samochód zniknął ze sprzedaży już we wrześniu 1997 roku, ustępując nowszej Nubirze.

Uzbecka odmiana przetrwała znacznie dłużej. W 2002 roku otrzymała pierwszą modernizację, a w lipcu 2008 roku przeszła rozległy lifting jako Daewoo Nexia II. Zmieniono przód, atrapę chłodnicy, reflektory, tylne lampy i deskę rozdzielczą. Produkcję zakończono w Asace w grudniu 2016 roku, po około 20 latach wytwarzania tego wariantu.

W 2026 roku Daewoo Nexia pozostaje przede wszystkim prostym samochodem kolekcjonerskim lub tanim autem do codziennych dojazdów. Najlepiej zachowane egzemplarze mają nieskorodowane nadwozie, sprawne zawieszenie i udokumentowany serwis silnika.